ทำไมถึงเลือกเลี้ยงหมาไทย

เป็นคำถามที่ถามตัวเองเมื่อหลายปีก่อน และก็มีคนถามคำถามนี้เรื่อยมา ส่วนคำตอบนั้น มันสะสมอยู่ในสมองของผมมาตั้งแต่จำความได้

ตั้งแต่จำความได้ สัตว์เลี้ยงชนิดแรกที่ผมรู้จักนั้นก็คือหมาไทย เมื่อตื่นและลุกออกจากที่นอนในแต่ละวัน นอกจากจะเจอพ่อ แม่ พี่ ๆ แล้ว หมาไทยก็เป็นอีกสมาชิกหนึ่งในครอบครัวที่จะต้องปฏิบัติกิจกรรมร่วมกันในแต่ละวัน

เพราะในชนบทนั้นแทบทุกหลังคาเรือนจะต้องเลี้ยงหมาไทยอย่างน้อยบ้านละหนึ่งตัว ไม่ว่าผมจะไปวิ่งเล่นกับพี่ๆ ไปตักน้ำรดผัก ไปช่วยพ่อทำสวน ตามพ่อไปหาปลาที่ริมคลอง ก็จะมีเจ้าหมาไทยวิ่งตามไปด้วยเสมอ นอกจากความผูกพัน เหมือนเขาเป็นสมาชิกหนึ่งในครอบครัวของเราแล้ว ยังมีสิ่งที่ทำให้ผมประทับใจจนไม่สามารถที่ถอนตัวจากเขาได้

พวกเด็กๆจะชอบไปเล่นน้ำในคลอง ผมก็เป็นคนหนึ่งในเด็กพวกนั้น ก็จะถอดเสื้อผ้าไว้ริมตลิ่งแล้วโดดน้ำเล่นอย่างสนุกสนาน เจ้าหมาไทยที่ตามผมไปด้วยก็จะนอนเฝ้าเสื้อผ้าของผมที่ริมตลิ่งไม่มีใครสามารถที่จะไปแตะต้องเสื้อผ้าของผมและของพี่ๆ ผมได้ เพราะเจ้าหมาไทยจะคอยแยกเขี้ยวคำรามอยู่ข้างๆ กองผ้านั้น

เมื่อผมไปเทียวในที่ต่างๆ มันก็จะวิ่งนำหน้าคอยตรวจดูว่ามีสิ่งที่เป็นอันตรายหรือไม่ ถ้าเจอหมาตัวอื่นมันก็จะวิ่งวนไปรอบๆ ตัวผม ไม่ให้หมาตัวนั้นเข้าใกล้ มีครั้งหนึ่ง มีแม่ค้ามาซื้อผลไม้ที่บ้าน แม่ค้าหยิบผลลางสาด ในตะกร้าขึ้นมาเลือกดู เจ้าหมาไทยก็เอาปากคาบมือแม่ค้าให้เอาลางสาดวางในตะกร้า ทำให้ผู้ที่พบเห็นหัวเราะขบขันไปตามกัน

ในหมู่บ้านที่ผมอาศัยอยู่จะมีอาชีพอีกอาชีพหนึ่งที่นอกเหนอจากทำสวนผลไม้คืออาชีพกรีดยางพาราชาวบ้านจะกรีดยางตอนกลางคืนเพราะอากาศเย็นน้ำยางจะออกมาก ชาวบ้านก็จะพาหมาไทยไปด้วยทุกวัน มันจะคอยป้องกันงูและสัตว์ร้ายต่างๆ ที่จะทำอันตรายเจ้าของ

เพราะส่วนใหญ่หมาไทยจะกัดงูเก่งมากคงเป็นเพราะในชีวิตมันต้องเผชิญกับงูอยู่บ่อยๆ อยู่มาวันหนึ่งชาวบ้านก็ไปกรีดยางตามปกติ พาหมาไทยไปด้วย 4-5 ตัว ก็ไปเจอเสือโคร่งตัวหนึ่งจะเข้ามาทำร้าย เขาตกใจมากหมดแรงจะวิ่งหนี เจ้าเสือโคร่งเดินรี่เข้ามาหา แต่ทันใดนั้นเจ้าหมาไทย ก็วิ่งเข้ามาขวางหน้าเสือไม่ให้เข้ามาทำร้ายเจ้าของ

เจ้าของได้สติ รีบวิ่งหนีสุดแรงจนรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด แต่อนิจจา.......หมาไทย ทั้ง 5 ตัว ต้องสังเวยชีวิตให้กับเจ้าเสือโคร่ง แทนเจ้าของมัน....นี่แหละคือคำตอบที่ ทำไมผมถึงเลี้ยงหมาไทย คำว่ารักแท้ ทาสผู้ซื่อสัตย์ และเพื่อนตาย เป็นสิ่งที่หายากยิ่งในหมู่คน แต่ถ้าท่านลองเลี้ยงหมาไทยสักตัวแล้วท่านจะพบสิ่งที่หายากนี้


บทความโดย: อ. โย่ง….จันทบุรี